Para gerçekte nereye gidiyor
Japonya baştan sona pahalı değil; iki yerde pahalı: şehirlerarası ulaşım ve nerede uyuduğun. Sorun yemek değil, gezmek de değil; tapınaklarda, parklarda ve koca mahallelerde yürümek para tutmuyor. Bütçeler, bir hafta herkesin istediği iki şehirde, herkesin istediği iki ayda peş peşe shinkansen etapları ve otel odaları olarak planlandığında bozuluyor. Önce rotayı ve yatakları belirle, gerisi nereye düşerse düşsün. Yen son yıllarda zayıf seyretti, bu kenarda yardımcı oluyor ama pahalı etaplardan kurulmuş bir seyahati kurtarmıyor.
Ucuza yemek fedakârlık değil, varsayılan
Japonya'da ucuza yemek bir fedakârlık değil, varsayılan hâl. Marketler gerçekten iyi onigiri, sandviç, sıcak yemek ve soğuk erişte satıyor; süpermarketler akşam geç saatte taze ürünlere indirim etiketi yapıştırıyor; ayakta erişte barları ve fiş makineli ramenciler seni düğmede yazan fiyata doyuruyor. Büyük mağazaların depachika katı bir üst basamak ve oturmak yerine paket alırsan ucuz kalıyor. Japonya'da hiçbir yerde bahşiş yok, yani sona bir şey eklenmiyor; Suica ya da Pasmo kart da konbini kasasında bozuk para saymadan ödüyor.
Yavaş seçenek, ucuz seçenektir
Burada yavaş seçenek ucuz seçenek ve genelde iyi bir seçenek. IC kartla banliyö trenleri ve metrolar taksinin küçük bir kesri kadar tutuyor; Japonya'da taksiler gerçekten pahalı, o yüzden onları bagaj ve kaçınamadığın geç saatler için sakla. Otoyol otobüsleri, shinkansenin daha hızlı aldığı uzun etapları karşılıyor; gece kalkan bir otobüs bilet kadar bir yatak da kazandırıyor. Japan Rail Pass de otomatik olarak tutumlu tercih değil: 7, 14 veya 21 ardışık gün olarak satılıyor, yalnızca uzun rotalarda hesaplı çıkıyor ve 1 Ekim 2023'ten beri Nozomi ile Mizuho ek ücret istiyor. Almadan önce gerçek rotanı hesapla. Pas gerçekten kâr ettiriyorsa resmi siteden al: 1 Ekim 2026'dan itibaren yurt dışındaki bir acenteden alınan exchange order, 7 günlük Ordinary pas için ¥53.000, çevrimiçi fiyat ise ¥50.000.
Nerede uyuduğun seyahatin fiyatını belirler
Nerede uyuduğun bütün seyahatin fiyatını belirler. Business oteller ve hosteller standart ucuz katman: küçük, temiz ve istasyonların çevresinde kümelenmiş, ki bu da ulaşımdan tasarruf ettiriyor. Pahalı bileşim, çiçek mevsiminde Tokyo ya da Kyoto; talep yabancı olduğu kadar yerli de oluyor ve istasyon yakınındaki ucuz odalar ilk önce tükeniyor. Tarihlerin için Kyoto fiyatı yanlış görünüyorsa aynı geceleri Osaka'da hesapla ve on beş dakikalık shinkansen sıçramasını kullan; nasılsa günübirlik gidip geleceksin. İki ünlü ayda gerekenden erken, kışın ise rahatça daha geç ayırt. Kyoto'da şehrin konaklama vergisini de ekle: 1 Mart 2026'dan beri ¥6.000'in altındaki odalarda kişi başı gecelik ¥200 ve fiyat yükseldikçe artıyor.
Nakit, kartlar ve bütçeyi yiyen ücretler
Burada nakit hâlâ epey yol alıyor ve bu, tersini varsayanları şaşırtıyor. Küçük restoranlar, tapınaklar ve kırsaldaki hanlar çoğu zaman nakit istiyor; şehirdeki zincirlerde ise kart ve temassız ödeme olağan. 7-Eleven'daki ve postanelerdeki ATM'ler bazı yabancı kartları kabul ediyor ve çekim ücreti onaylamadan önce ekranda görünüyor; yani az sayıda ve büyük çekim, arka arkaya küçük çekimlerden ucuza geliyor. Suica ya da Pasmo IC kart trenleri, otobüsleri ve konbini kasalarını tek dokunuşla karşılıyor ve seni bozuk para yığınından kurtarıyor. İstasyondaki emanet dolapları ise diğer sessiz tasarruf: otele gidip gelmeye harcayacağın günü sana geri veriyor.
