Aynı insanların puanladığı iki uç
Bu rehberdeki 912 mekân Google fiyat aralığı yayımlıyor. Bunların 372 tanesi Rp 125.000’de bitiyor, 190 tanesi Rp 250.000’den başlıyor; 350 tanesi de ortada durup taraf tutmuyor.
Aynı platformda aynı halkın puanladığı iki ucu karşılaştır: ucuz grubun medyan Google puanı 4,80, pahalı grubunki 4,70. Ucuz mekânların yüzde 67’i 4,7’yi geçiyor, pahalıların yüzde 64’i.
Fiyat kötü bir filtre; ters çevrilmiş bir filtre değil
Fark otuz puan değil, üç puan. Bu, Bali’deki pahalı restoranların kötü olduğu iddiası değil: 122 tanesi 4,7’yi geçiyor ve geçenler bu rehberde de var.
Bu, daha küçük ve daha işe yarar bir iddia: fiyat, yemekten keyif alıp almayacağın konusunda neredeyse hiçbir bilgi taşımıyor. Dört katını ödemek medyanı onda bir düşürüyor; yani fiyatı filtre olarak kullanmak, karşılığında hiçbir şey vermeden bu listedeki 250 mekânı çöpe atıyor.
Liste neyden oluşuyor
250 mekânın 136 tanesi kafe ve fırın, 112 tanesi restoran. Rakamlarda görünen şey kahve sahnesi: buradaki ucuz uç kahvaltıda alışılmadık ölçüde güçlü, akşam yemeğinde alışılmadık ölçüde zayıf.
Ayrıca pahalı uca göre çok daha geniş bir alana yayılıyor. Denpasar 25, Pererenan 25, Ubud ise 24 kayıt taşıyor; adayı harcamaya göre sıraladığında varacağın yerler bunlar değil.
Dürüst bir sınır ve sana maliyeti
Aralık bizim değil Google’ın ve yayımlanmış aralığı olmayan bir mekân ikisinin arasına düşmek yerine her iki testte de eleniyor: bilinmeyen, hiçbir yönde bir iddia değildir. Yani bu karşılaştırma, aralık yayımlayan 912 mekânın iki ucunu ele alıyor ve yayımlamayan 293 tanesi hakkında hiçbir şey söylemiyor.
Bu şekilde yemenin pratikteki bedeli şu: iyi ucuz mekânlar dağınık, kaldığın sokakta nadiren bulunuyor ve çoğunun web sitesi bile yok. Onları haritada, telefonda, bir scooter’la bir yerde dururken buluyorsun. Bütün bunların bir plan yerine bağlantı isteyen tek kısmı da bu.
