48 uur in Tokio: twee dagen, uur voor uur

Slaap aan de Yamanote-ring en de stad wordt een treinrit. De JR Yamanote-lijn cirkelt om de belangrijkste wijken en de metro's van Tokyo Metro en Toei vullen de rest in, dus kies een hotel bij een ringstation en vergeet de aardrijkskunde. Koop een Suica of Pasmo, of zet er een op je telefoon, en tik door treinen, bussen en konbini zonder tarieven te tellen. Beide dagen hieronder beginnen vroeg, want de beroemde plekken zijn rustig voor negenen en vol rond elf. Houd de tweede middag los: hier kan één straat twee uur opeten.

Begin bij Senso-ji. Tokio's oudste tempel is gesticht in 645, gewijd aan Kannon en met meer dan 30 miljoen bezoekers per jaar de best bezochte religieuze plek ter wereld: dat is het hele argument om er om zeven uur te staan. Het terrein is dag en nacht open, ook als de hoofdhal dat niet is, dus je loopt door de Kaminarimon-poort en over een lege Nakamise-dori terwijl de luiken nog dicht zijn, en stapt zonder rij de Asakusa-schrijn ernaast binnen. Ontbijt is wat open is bij het station. Om tien uur is de winkelstraat een mensenrivier en dat is je sein om te vertrekken.

Ueno ligt twee haltes verderop en heeft het park en de musea, wat de juiste keuze is als het weer omslaat. Geef het de vroege middag, kies één museum in plaats van drie, en loop eruit via de marktstraten aan de zuidkant. Daarna Akihabara, dat beter is als de borden branden: verdiepingen elektronica, speelhallen en winkels met per etage één hobby. Eet waar de rij Japans is en de automaat bij de deur je bestelling aanneemt; ramenzaken met kaartautomaat zijn het betrouwbaarste goedkope avondeten van de stad. Heb je nog benen, dan is het laatste uur voor een konbini en uitzicht op de rivier.

De Meiji-schrijn ligt in Shibuya in een bos van 70 hectare met 120.000 bomen van 365 soorten, allemaal geschonken toen de schrijn vanaf 1915 werd gebouwd; de huidige gebouwen kwamen in oktober 1958 gereed. Loop de grindlaan rustig af, buig bij de torii en geef het een uur. Je komt eruit bij Harajuku: neem Takeshita-dori voor het lawaai en Omotesando voor de architectuur, en blijf zuidwaarts lopen. Rond het middaguur ben je in Shibuya, waar tot 3.000 mensen oversteken bij een groen licht dat elke twee minuten komt; kijk ernaar vanaf een raam erboven, zoek daarna het Hachiko-beeld en eet.

Geef de middag aan Ginza en de buitenmarkt van Tsukiji als je winkels en vis wilt, of ga meteen naar Shinjuku en doe het rustig aan. Het station slokt je op, dus kies een uitgangsnummer voordat je naar beneden gaat. De avond is Golden Gai, een netwerk van zes smalle steegjes in Kabukicho met ruim 200 minibars, waarvan de meeste pas om negen of tien uur opengaan en waar fotograferen op straat niet mag zonder toestemming van de plaatselijke vereniging. Dat is het beleefde deel. De rest: Kabukicho is voor de politie een risicogebied voor drugs in drankjes en opgeblazen rekeningen, dus volg nooit een ronselaar en vraag een menu met prijzen voordat je gaat zitten.

Reken de transfer van het vliegveld mee in je twee dagen. Narita ligt ongeveer 60 km ten oosten van de stad: de JR Narita Express doet er zo'n uur over naar Tokyo Station en de Keisei Skyliner zo'n veertig minuten naar Ueno, terwijl Haneda het dichtstbijzijnde vliegveld is. Koop hiervoor geen Japan Rail Pass; die bestaat alleen in 7, 14 of 21 aaneengesloten dagen. Twee regels waar bezoekers over struikelen: roken op straat is in Tokio verboden buiten aangewezen plekken, en bellen in de trein doe je niet. Neem wat contant geld mee voor kleine restaurants en schrijnen, en je paspoort, dat je bij je moet hebben.

Goodbars verkoopt een Japan-eSIM die je thuis installeert en aanzet zodra je landt; hij draait op NTT docomo, gemeten naar het aantal mobiele contracten het grootste mobiele netwerk van Japan, en onze dekkingspagina voor Japan laat zien waar dat netwerk bereik heeft en wat onafhankelijke snelheidstests meten.